เมื่อเจอลูกยี่ห้อ รุ่น และเบอร์เดียวกันสองลูกในรัฟ โลโก้กับตัวเลขที่พิมพ์มาจากโรงงานอาจไม่พอจะยืนยันว่าลูกไหนเป็นของเรา เครื่องหมายเล็ก ๆ ที่จำได้ทันทีจึงช่วยลดความสับสนระหว่างรอบ
กติกากอล์ฟแนะนำให้ผู้เล่นทำเครื่องหมายระบุตัวตนบนลูกที่จะใช้ การไม่มีเครื่องหมายไม่ได้เป็นโทษโดยอัตโนมัติ แต่ผู้เล่นยังมีหน้าที่เล่นลูกที่ถูกต้องและต้องระบุลูกของตนให้ได้เมื่อจำเป็น
เลือกเครื่องหมายที่มองแล้วรู้ว่าเป็นของเรา
ไม่ต้องวาดลวดลายซับซ้อน จุดสีแดงสองจุดข้างหมายเลข ขีดสีน้ำเงินสั้นใต้ชื่อรุ่น หรืออักษรย่อที่เขียนชัดก็เพียงพอ สิ่งสำคัญคือยังจำได้เมื่อมองลูกจากมุมอื่น ไม่ใช่สวยเฉพาะตอนวางลูกเตรียมพัตต์
จุดสีดำหนึ่งจุดอาจซ้ำกับเพื่อนร่วมก๊วนได้ง่าย ลองกำหนดให้ครบสามอย่าง—สี จำนวน และตำแหน่ง เช่น “จุดแดงสองจุดด้านขวาของเบอร์” ก่อนออกรอบควรถามกันสั้น ๆ ว่าใครใช้ลูกและเครื่องหมายแบบใด
ทำเครื่องหมายก่อนเริ่มรอบ รอให้หมึกแห้งแล้วค่อยเก็บเข้าถุง อย่าระบายทับจนชื่อผู้ผลิต รุ่น หรือหมายเลขเดิมอ่านไม่ได้ หากต้องการขีดเส้นให้คมและไม่เลอะ ดูขั้นตอนได้ใน วิธีขีดเส้นบนลูกกอล์ฟ
เตรียมลูกสำรองให้ต่างตั้งแต่ก่อนทีออฟ
ลูกสำรอง (provisional ball) ใช้ได้เมื่อมีความเป็นไปได้ว่าลูกเดิมจะหายนอกเขตพื้นที่ปรับโทษ หรือออกนอกเขตสนาม (OB) หากรู้ว่าลูกเดิมอยู่ในพื้นที่ปรับโทษเพียงอย่างเดียว จะใช้ลูกสำรองตามกติกาข้อนี้ไม่ได้
ถ้าใช้ลูกยี่ห้อและรุ่นเดียวกัน อย่าอาศัยความต่างเพียงตำแหน่งเล็กน้อยที่ต้องหยิบมาเทียบ ตัวอย่างที่เห็นชัดคือ ลูกใช้งานใช้จุดแดงสองจุด ส่วนลูกสำรองเพิ่มขีดสีน้ำเงินสั้น หรือเลือกหมายเลขต่างกัน ลองหมุนลูกดูหลายด้านให้แน่ใจว่าแยกได้ในหญ้า
แยกลูกสองประเภทไว้คนละช่องของถุง จะช่วยลดโอกาสหยิบผิดตอนต้องกลับไปตีใหม่ แต่เครื่องหมายเพียงอย่างเดียวยังไม่ทำให้ลูกนั้นเป็นลูกสำรอง ก่อนตีต้องประกาศให้ใครสักคนได้ยินอย่างชัดเจนว่ากำลังเล่นลูกสำรองตามกติกาข้อ 18.3 คำว่า “ขอตีอีกลูก” อาจไม่สื่อเจตนาได้ชัดพอ
เช่น บอกว่า “ลูกสำรอง (provisional ball) เบอร์ 3 มีขีดสีน้ำเงิน” การบอกสีและเบอร์ช่วยให้ทุกคนจำได้ แม้ไม่ใช่รายละเอียดบังคับ หากไม่มีใครอยู่ใกล้พอให้แจ้ง ต้องบอกทันทีที่มีโอกาส รายละเอียดเรื่องสถานะของลูกเดิมและลูกสำรองดูได้ใน กติกาข้อ 18.3
เครื่องหมายระบุตัวตน เส้นเล็ง และบอลมาร์กเกอร์ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
- เครื่องหมายระบุตัวตน คือรอยที่เขียนบนลูกเพื่อแยกว่าเป็นลูกของใคร
- เส้นเล็ง คือเส้นบนลูกที่ใช้ช่วยจัดทิศทาง อาจใช้ระบุตัวตนได้ด้วยถ้าสีหรือรูปแบบไม่ซ้ำใคร แต่เส้นดำตรงธรรมดาอาจเหมือนลูกของคนอื่น
- บอลมาร์กเกอร์ คือวัตถุ เช่น เหรียญหรือมาร์กเกอร์แบน ที่วางเพื่อบอกตำแหน่งลูกก่อนยกขึ้น ไม่ใช่รอยที่เขียนบนผิวลูก
เส้นเดียวอาจทำสองหน้าที่ได้ แต่ควรถามตัวเองแยกกันว่า เส้นนี้ช่วยเล็งหรือไม่ และมองแล้วรู้หรือไม่ว่าเป็นลูกของเรา หากตอบได้เพียงข้อแรก ให้เพิ่มเครื่องหมายที่จำง่ายอีกหนึ่งจุด
ถ้าต้องยกลูกขึ้นเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นลูกของเรา
ในรัฟหรือเมื่อลูกเปื้อนดิน เครื่องหมายอาจมองไม่เห็น หากจำเป็นต้องยกเพื่อตรวจ ให้ทำเครื่องหมายตำแหน่งลูกก่อน การหมุนลูกอยู่กับที่ก็นับเป็นการยกตามกติกา ทำความสะอาดได้เฉพาะเท่าที่จำเป็นต่อการระบุลูก แล้ววางลูกเดิมกลับที่เดิม
บนกรีนก็ต้องมาร์กตำแหน่งก่อนยก แต่เมื่อยกตามกติกาบนกรีนแล้ว สามารถทำความสะอาดลูกได้ ตรวจเครื่องหมายให้เรียบร้อย วางลูกคืนจุดเดิม แล้วเก็บบอลมาร์กเกอร์ก่อนสโตรก
ก่อนออกรอบ ลองวางลูกใช้งานกับลูกสำรองห่างกันหนึ่งช่วงแขน หากแยกไม่ออกในครั้งเดียว ให้เปลี่ยนสี จำนวน หรือตำแหน่งของเครื่องหมายตั้งแต่ตอนนั้น ดีกว่าต้องตัดสินใจท่ามกลางหญ้ายาว